Connect with us

Ընտրացանկ

Այսօր Կինոյի միջազգային օրն է. Ֆիլմեր, որոնք փոխել են կինոաշխարհը

Կինոպրեսը այս տոնի կապակցությամբ պատրաստել է ցանկ այն ֆիլմերից, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել ամբողջ ոլորտի վրա:

Հրապարակվել է

Այսօր՝ դեկտեմբերի 28-ին, տարբեր երկրներում, ներառյալ Հայաստանը, նշում են Կինոյի միջազգային օրը: 1895 թվականի այդ օրը լայն հանրությանը Լյումիեր եղբայրները ներկայացրել են Լա Սյոտա կայարան գնացքի ժամանման մասին պատմող ժապավենը: Այս միջոցառումը տեղի է ունեցել Փարիզում՝ Կապուցինների բուլվարում գտնվող սրճարանում: Հանդիսատեսները մուտքի համար պետք է վճարեին, այնպես որ դա սինեմատոգրաֆի առաջին վճարովի ցուցադրությունն էր:

Հայաստանում առաջին կինոցուցադրությունը կայացել է Երևանում՝ 1899 թվականին: Իսկ հայկական կինոյի օրը համարվում է ապրիլի 16-ը, քանի որ 1923 թվականին Խորհրդային Հայաստանի կառավարությունը դեկրետ ընդունեց «Կինոյի մասին» և ստեղծեց առաջին պետական կինոկազմակերպությունը:

«Գնացքի մեծ կողոպուտը»
1903

Թվում է, թե բոլոր ժամանակակից ֆիլմերը, ինչ-որ բանով պարտք են այս փոքրիկ համր կարճամետրաժ ժապավենին: Բանն այն է, որ դրանում առաջին անգամ իրականացվել է պարզ խնդիր՝ պատմել պատմություն: Ոչ թե առանձին պահ ցույց տալ, այլ բառացիորեն բացահայտել կինեմատոգրաֆի նառատիվ հնարավորությունը: Այս ֆիլմը բեմադրել և նկարահանել է Թոմաս Էդիսոնի կինոօպերատորներից մեկը՝ Բլեր Սմիթը: Չնայած այս նախագծի կարեւորությանը կինոյի համար, այն ունի ընդամենը 14 տեսարան, որոնք միացված են գծային մոնտաժով:

«Պոտյոմկին» զրահանավը»
1925

Ռեժիսոր Սերգեյ Էյզենշտեյնի «Պոտյոմկին» զրահանավը» ֆիլմն առաջին անգամ ցուցադրել է ամբողջ աշխարհի կինեմատոգրաֆիստներին, թե ինչպես կարելի է խաղալ նկարահանման կետերի, ռակուրսների եւ, ամենակարեւորը, մոնտաժի հետ (Էյզենշտեյնի «ատրակցիոնների մոնտաժի» տեսությունը): Այս համր ֆիլմում Էյզենշտեյնն արդեն ոչ թե պարզապես օբյեկտները հանում է միջին պլանից, այլ հանդիսատեսի մոտ ուժեղ զգացմունքներ է առաջացնում խոշոր պլանների օգնությամբ՝ հատուկ ցուցադրելով նկարի այս կամ այն պահերը:

«Ջազի երգիչը»
1927

Պատմության մեջ առաջին լիամետրաժ հնչունային ֆիլմը, որը սկիզբ դրեց հնչունային կինոյի դարաշրջանին եւ, համապատասխանաբար, ստիպեց համր ֆիլմերին հետին պլան անցնել, այդ թվում Չառլի Չապլինին խաղից դուրս հանեց: Չնայած նրան, որ «Ջազի երգիչը» ֆիլմի պատկերը սեւ ու սպիտակ է, հնչունային համադրման տեխնոլոգիան իր ժամանակին դարձրել է այս ֆիլմը տեխնոլոգիական նորույթ: Եվ չնայած ֆիլմում խոսակցական ռեպլիկները քիչ են, գլխավոր հերոսի կատարմամբ երգերը միայն երկուսն են, իսկ ինտերտիտրերը շատ հաճախ են հայտնվում, 1927 թվականի հոկտեմբերի 6-ը պաշտոնապես համարվում է հնչունային կինոյի ծննդյան օր:

«Բեքքի Շարփ»
1935

Becky Sharp (1935) Directed by Rouben Mamoulian Shown from left: Miriam Hopkins (as Becky Sharp), Cedric Hardwicke (as Marquis of Steyne)

Կասեք «նորից հայուգեն են փնտրում», բայց այս անգամ իրոք պատմական պահ է: Պաշտոնապես առաջին գունավոր ֆիլմն ընդունված է համարել ամերիկահայ ռեժիսոր Ռուբեն Մամուլյանի «Բեքքի Շարփը», որը 1935 թվականին է էկրան բարձրացել:

«Քաղաքացի Քեյնը»
1941

Ռեժիսոր Օրսոն Ուելսի ֆիլմը, որը պարբերաբար հայտնվում է կինեմատոգրաֆի պատմության մեջ ամենանշանակալի ժապավենների ցուցակում, ազդարարել է անկախ կինեմատոգրաֆի կայացման մասին, որը կապված չէ երկար ձեռքերով ստուդիաների եւ պրոդյուսերների հետ: Օրսոն Ուելսը բացեց կինեմատոգրաֆի սահմանները, խախտեց ֆիլմերի նկարահանումների եւ սցենարի գրելու բոլոր հնարավոր կանոնները, դառնալով ուղենիշ եւ մասամբ ոգեշնչող ոչ միայն եվրոպական «նոր ալիքի», այլեւ Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպոլայի, Մարտին Սկորսեզեի, Քվենտին Տարանտինոյի եւ շատ այլ կինոգործիչների համար:

«Պսիխո»
1960

1960 թվականին Ալֆրեդ Հիչկոկի նկարահանած «Պսիխո» թրիլերը կոչել են «հորրորի պապիկ»: Հենվելով Ռոբերտ Բլոխի համանուն նովելին՝ Հիչքոքը ֆիլմ է նկարահանել, որտեղ առավելագույնս բացահայտել է կինոարվեստի կարողությունը՝ պահպանել անհայտությունն ու մթնոլորտը շիկացնել օբյեկտների նկարահանման, տեղակայման ու շարժման, պլանի մեծության, հնչյունների, սյուժեի զարգացման տեմպերի միջոցով:

«8 ½»
1963

Իտալացի հայտնի ռեժիսոր Ֆեդերիկո Ֆելինին պատմություն է ստեղծել խեղված պրոդյուսերի մասին, որը որոշակի խնդիրներ է ունեցել իր վերջին նախագիծը գործարկելու թույլտվություն ստանալու հետ կապված: Ֆիլմը երազանքների, երևակայությունների և իրականության սյուրռեալիստական համադրություններն են, որոնք միահյուսված են այնպես, որ դիտողը պետք է ինքն իրեն հասկանա, թե ինչ ինչի հետ է կապված:

Ֆիլմի ազատ ձեւն օգնել է ապագա ռեժիսորներին դուրս գալ ավանդական, գծային պատմությունից: Այն բացել է սյուրռեալիստ ռեժիսորների բազմաթիվ սերունդների դռները, այդ թվում՝ Դեւիդ Լինչի, Թերրի Գիլիամի, Դարեն Արոնոֆսկու եւ Միշել Գոնդրիի:

«2001 թվականի տիեզերական ոդիսականը»
1969

BKA1J3 2001: A SPACE ODYSSEY (1968)

Մեկ փոքրիկ քայլ մարդու համար, մեկ հսկա թռիչք հատուկ էֆեկտների ստեղծման ոլորտում: Սթենլի Կուբրիկը կինոաշխարհին ստիպել է վերաիմաստավորել հնարավորի սահմանները՝ էվոլյուցիայի իր հալյուցինոգեն պատկերով, երկու դատապարտված տիեզերագնացների եւ HAL անունով խոսող համակարգչի միջոցով:

Ֆիլմի իրական արժեքը ոչ այնքան նրա պատմության մեջ է, որքան օգտագործվող հատուկ էֆեկտների մեջ: Այդ տեխնիկան այդ ժամանակից ի վեր օգտագործվել է մի շարք գիտաֆանտաստիկ ֆիլմերում՝ սկսած Ջորջ Լուկասի «Աստղային պատերազմներից» եւ վերջացրած Ռիդլի Սքոթի «Օտարը» ֆիլմաշարով:

«Աստղային պատերազմներ»
1977

Ջորդ Լուկասը Սթենլի Կուբրիկից ավելի հեռուն է հասել՝ մարդկանց թույլ տալով հանգիստ ապրել հեռավոր գալակտիկայում եւ նույնիսկ մաքսանենգությամբ զբաղվել՝ ընդ որում ավանդաբար փրկելով արքայադուստրերին: Նա չի փորձել իր ֆիլմը լրացնել հավերժական փիլիսոփայությամբ, պարզապես հնարավորություն տալով հանդիսատեսին ուսումնասիրել ֆանտաստիկ աշխարհը եւ եզրակացություններ անել:

«Ո՞վ է դավել Ռոջեր ճագարին»
1988

Ռեժիսոր Ռոբերտ Զեմեկիսի նկարահանած ֆիլմը առաջինն էր, որտեղ համադրվել են գեղարվեստական ֆիլմի և մուլտֆիլմի պատկերները: Հեռուստատեսության անիմացիայի լայն տարածմամբ 1960-ականներից սկսած այս անիմացիոն ոլորտը դանդաղորեն դեգրադացվել է «առավոտյան շաբաթօրյա շոուներ» մակարդակին հասնելով: Այս թանկ ֆիլմը (70 միլիոն դոլարի արտադրության արժեքը, նույնիսկ ներկայիս չափանիշներով մեծ գումար է) ընկերության համար շատ ռիսկային քայլ էր, եւ ռիսկը հետագայում արդարացված էր գերազանց փոխհատուցմամբ:

«Խաղալիքների պատմություն»
1995

Պրեմիերայից առաջ իննսունականների մեջտեղում հայտնված մուլտֆիլմը պահպանում էր ինտրիգը, համոզելով, որ այնտեղ, հերոսների ստեղծողների խոստումների համաձայն, կերպարները չեն երգելու եւ պարելու ցանկացած առիթով, եւ այնտեղ ոչ մի արքայադուստր չի լինի: Բայց երբ մուլտֆիլմը հասավ էկրաններին պարզվեց, որ դա համակարգչային անիմացիա է, այլ ոչ թե նկարված:

Այդ պահից ի վեր որոշվել է ուժերի մեծ մասը ուղղել CG-անիմացիայի զարգացման վրա, որոնել անսովոր հերոսներ եւ տեղադրել նույն արտասովոր պատմության մեջ, ինչպես նաեւ կտրել հանդիսատեսի ուշադրությունը կերպարների կատարմամբ երգերից և ուղղել այն վառ եւ հիշարժան սաունդթրեքի վրա:

«Մատրիցա»
1999

Վաչովսկի եղբայրների ֆիլմը ոգեշնչվել է կիբեռպանկ ժանրի այլ նկարներից՝ «Սայրով վազող», «Տերմինատորը»: Սակայն հաշվի առնելով դրանում օգտագործված նկարահանումների տեխնոլոգիաների, վիզուալ էֆեկտները եւ մոնտաժը՝ Վաչովսկի կինեմատոգրաֆիստների ստեղծագործությունը ոչ միայն ինչ-որ առումով ընդհանրացնում է այն ամենը, ինչն արդեն հասցրել են հանել մարդկանց եւ մեքենաների փոխհարաբերությունների թեմայով: «Մատրիցան» կինոլեզույին նոր հնարավորություններ է բացել եւ ընդլայնել է գիտաֆանտաստիկ ժանրի սահմանները՝ դարձնելով, այդ թվում՝ մարդկանց եւ մեքենաների միջեւ հանդիսատեսի կողմից ընկալվող հոգեբանական սահմանը՝ ստիպելով կասկածել սեփական իրականության մեջ:

«Ավատար»
2009

Երբ Ջեյմս Քեմերոնի «Ավատարը» վերջապես վարձույթում է հայտնվել (ռեժիսորը նախագիծը մշակել է ավելի քան 15 տարի), նա այն ժամանակ շուռ է տվել բոլոր պատկերացումներն այն մասին, թե ինչպիսին կարող է լինել 21-րդ դարի կինոն: Առաջին հերթին, եթե 3D տեխնոլոգիան Քեմերոնից առաջ հատկապես հայտնի չէր, եւ, ընդհանրապես, այն էր, որ հանդիսատեսը տեսնում էր իր վրա փոքր-ինչ ծավալուն թռչող կաթիլներ կամ տերեւներ, ապա «Ավատարը» ցույց տվեց իսկապես խորը պատկեր, եւ հանդիսատեսը հասկացավ, որ 3D ակնոցները այդքան էլ վատ բան չեն: Երկրորդ՝ «Ավատարի» շնորհիվ CG տեխնոլոգիան, որն ավելի վաղ հիմնականում օգտագործվում էր անիմացիոն նկարների ստեղծման ժամանակ, անցել է խաղարկային կինո՝ դերասանների դեմքերը փոխարինելով համակարգչի վրա ստեղծված դիմակներով:

Շարունակել ընթերցումը
Գովազդ
Մեկնաբանություններ

Ընտրացանկ

5 ֆիլմ մերօրյա հերոսների մասին

Հրապարակվել է

Հուսով ենք, որ դուք հավանեցիք մեր վերջին թեմատիկ ցուցակները և պատրաստ եք ավելի լուրջ թեմաներին: Վաղուց ծրագրել էինք կազմել նման ցուցակ: Իհարկե, այսօր մեր հերոսները բժիշկներ են: Այդ մարդիկ օր ու գիշեր ծառայության մեջ են, որպեսզի մեր երկրի բնակչությանը զերծ պահեն տխուր ելքից: Այս ցանկը կարող է ներառել «Վարակ» ֆիլմը, բայց դրա մասին մենք արդեն գրել ենք առանձին հոդվածում եւ նվիրվել ենք մի ամբողջ տեսանյութ:

Այս ցուցակում մենք հավաքել ենք տարբեր ուղղությունների բժիշկների մասին ֆիլմեր: Բժիշկները նույն մարդիկ են: Հիվանդի եւ բժշկի միջեւ պետք է փոխադարձ հարգանք լինի: Ինչպես նախկինում, եկեք սկսենք այս ցանկը թեթև կատակերգությունով:

«Երկնքի եւ երկրի միջեւ» / Just Like Heaven (2005)

Դևիդը Սան-Ֆրանցիսկոյում վարձով նոր բնակարան է վերցնում։ Այն կարգի բերելով Դևիդը իր նոր բնակարանում հանդիպում է մի հիասքանչ երիտասարդ աղջկա՝ Էլիզաբեթին։ Էլիզաբեթը հավաստիացնում է, որ հենց ինքն է բնակարանի տերը։ Երբ Դևիդը այն եզրահանգման է գալիս, որ ինչ-որ արտառոց բան է տեղի ունեցել, աղջիկն ինչպես որ առեղծվածային կերպով հայտնվել էր, այդպես էլ անհետացավ։ Նույնիկս կողպեքների փոխելն արգելք չի հանդիսանում գեղեցկուհու համար։ Նա անընդհատ հայտնվում է և անհետանում, իսկ այդ ամենը սկսում է գժվեցնել Դևիդին։

«Սովորական սիրտ» / The Normal Heart (2014)

Ֆիլմը, որը պատմում է սուր սոցիալական եւ շատ կարեւոր խնդիրների մասին, կամ գերազանց է, կամ ձախողված, միջանկյալ տարբերակ գոյություն չունի: Մեր երկրում դեռ շարունակում են շատ զգույշ վերաբերվել ՁԻԱՀ-ի թեմային: Շրջանցել այն: Սյուժեի կենտրոնում ոչ միայն հիվանդներն են, այլեւ անձնուրաց բժիշկ, որը ձգտում է ճշմարտությունը հասցնել մարդկանց:

Կինոնկարում ներգրավված են Հոլիվուդի հետևյալ աստղերը՝ Մարկ Ռուֆալոն, Մեթ Բոմերը, Ջիմ Փարսոնսը, Ջուլիա Ռոբերտսը, Ջո Մանտելոն եւ Ալֆրեդ Մոլինան: Ֆիլմը Լարրի Կռամեռի կյանքի հիման վրա է նկարահանված: Գլխավոր դերակատարն է Մարկ Ռուֆալոն, ով մարմնավորում է գրող Նեդ Ուիքսսին:

Ֆիլմի գործողությունը տեղի է ունենում 1980-ականների առաջին կեսին և պատմում է Նյու Յորքի մի քանի բնակիչների մասին, որոնք փորձում են իշխանությունների եւ հասարակության ուշադրությունը հրավիրել ՁԻԱՀ-ի սկսվող համաճարակի վրա:

Ֆիլմը ստացել է «Ոսկե Գլոբուսի» երեք նոմինացիա և արժանացել է մեկ արձանիկի:

«Առիթմիա» / Аритмия (2017)

«Առիթմիան» նոր ռուսական կինոյի լավագույն նմուշներից է: Նկարը շատ կենսականորեն փոխանցում է շտապօգնության աշխատանքի մթնոլորտը` մի կողմից, հիվանդները, որոնք ապրում են կյանքի եւ մահվան եզրին, ինչ-որ մեկը տառապում է իր բթամտության եւ ապրելակերպի պատճառով, մյուս կողմից, առանց ընդմիջման կանչ կանչի հետևից սպասարկող բժիշկները: Միևնույն ժամանակ բժիշկները ունեն անձնական կյանք:

«Զարթոնք» / Awakenings (1990)

Ֆիլմի հիմքում է Օլիվեր Սաքսի 1973 թ. հիշողությունների գիրքը: Սաքսը 1969-1970 թ.թ. մեծ ձեռքբերումների հասավ իր փորձերի մեջ, ինչի մասին նա գրել է իր գրքում: Իսկապես կյանքը մեծ նվեր է, բայց շատերը դա, ցավոք, չեն հասկանում:

Բժիշկ Մալքոլմ Սեյերը՝ ամաչկոտ բժիշկ և գիտնական, օգտագործում է փորձարարական թմրանյութեր է՝ հազվագյուտ հիվանդությամբ տառապողներին «արթնացնելու» համար։ Լեոնարդը առաջին հիվանդն էր, ով ստացել էր այս չփորձված բուժումը: Նրա զարթոնքը, որը լի է ակնածանքով, վախով ու խանդավառությամբ, բերում է ինչպես նրա, այնպես էլ Սեյերի երկրորդ ծնունդին, երբ հիվանդը բացահայտում է իր և բժշկի համար կյանքի պարզ ուրախությունները։ Ներշնչված Լեոնարդի հրաշալի ապաքինմամբ՝ Սեյերը դեղամիջոց է տալիս մյուս հիվանդներին

«Սիբիլ» / Sibyl (2019)

«Սիբիլը» հավակնում էր Կաննի «Ոսկե արմավենու ճյուղին»: Իհարկե այն պարտվեց «Մակաբույծին»: Բայց այն, որ այս ֆիլմը դրել էին «Մակաբույծի», «Ատլանտիկայի», «Մաթիաս և Մաքսիմը», «Մի անգամ Հոլիվուդում» և այլ հայտնի ֆիլմերի կողքին նշանակում է, որ արժե ուշադրություն դարձնել:

Սիբիլը փորձառու եւ հաջողակ կին հոգեթերապեւտ է, որը ցանկանում է հրաժարվել պրակտիկայից, որպեսզի իրագործի գիրք գրելու վաղեմի ցանկությունը: Հերոսուհին լուրջ որոշում է կայացնում և կրճատում է հիվանդների թիվը, սակայն նրանցից մեկը՝ Մարգոն շատ է խնդրում Սիբիլին օգնել նրան և վերջինս չի կարողանում մերժել նրան: Մեկ «այո»-ն կարող է մեկընդմիշտ փոխել կյանքը, այնպես չէ՞:

Շարունակել ընթերցումը

Ընտրացանկ

5 հայկական ֆիլմ, որոնք նկարագրում են հետխորհրդային կյանքը

Հրապարակվել է

Խորհրդային Հայաստանի կինեմատոգրաֆը հարուստ էր իրականության մասին ֆիլմերով: Բնականաբար, այդ կինոնկարները ներծծված էին գաղափարախոսությունով, բայց որ դրանք պատմում են կյանքի մասին՝ կասկած չկա:

ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո հայկական կինոն ապրում է ոչ կայուն կյանքով: Տարվա մեջ կարող է թողարկվել 5 ֆիլմ, կարող է թողարկվել մեկ կինոնկար: Բացի այդ, կինոարտադրության խնդիրներից են ֆիլմերի թեմաները և դրանց մատուցումը: Կինոթատրոնների բացակայությանը և կինոցուցադրության վիճակին չանդրադառնանք:

Այս ցուցակում հավաքել ենք հայկական ֆիլմեր, որոնք պատկերում են Հայաստանի ժողովրդի կյանքը և ապրելակերպը առավելագույն ճշգրիտ: Այս ֆիլմերը ձեզ կհիշեցնեն ինչպես լավ և ուրախ, այնպես էլ տխուր և մութ ժամանակները:

«Անիծվածները» (1991)

1991 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի կողմից նկարահանված քրեական դրամա ժանրի գեղարվեստական ֆիլմի բեմադրող ռեժիսորն է Դմիտրի Կեսայանցը։ Ֆիլմը պատմում է գաղութային կյանքի, այնտեղի բարքերի և գողական հասկացությունների (պանյատ) մասին։ Ֆիլմի դեպքերը զարգանում են Խորհրդային միության վերջալույսին և Արցախյան շարժմանը զուգընթաց։

Կինոնկարում ներկայացված ենթամշակույթը մեծ տարածում և ազդեցություն ունեցավ երիտասարդ սերնդի վրա: Իրավապահ մարմիններն ունեն իրենց «պլանը», որն անհրաժեշտ է կատարել: Արդյունքում բանտում է հայտնվում անմեղ մի երիտասարդ: Ֆիլմը նրա ողբերգական ճակատագրի մասին է:

«Բարի լույս» (2016)

Ժապավենը մեր ներկայի և անցյալի մասին է: Մենք միշտ 90-ը հիշում ենք որպես ցուրտ և մութ տարիներ, բայց այդ ցուրտը և մթությունը մի այնպիսի ազգային տաքության մթնոլորտ էին ստեղծում, որ նույնիսկ երբ հիշում ես դժվարին օրերը կամա թե ակամա ժպտում ես:

Ֆիլմը պատմում է հեռուստաընկերության ղեկավարության հետ մասնագիտական բախման մեջ մտած լրագրողի մասին: Հայրական տան ճանապարհին մանկության հուշերը նրան տանում են 90-ականների դժվարին ժամանակներ: Անցյալի հետ հանդիպումը օգնում է կրկին վերագտնել իրեն և կայացնել ճիշտ որոշում:

«140 դրամ» (2012)

«140 դրամ» կարճամետրաժ ֆիլմը մշտապես հիշեցնում է մեր երկրի խոցելի ընտանիքների մասին: Փոքրիկ Էդոն առաջին անգամ գնում է խանութ: Պետք է քրոջ համար կաթ առնի: Մայրը նրան տալիս է տան վերջին փողը`140 դրամ:

Այս ֆիլմը այն յուրահատուկ դեպքերից է, երբ կինոն նկարահանվում է ոչ պետական գումարով: Գումարը հավաքվել է «Քիքսթարթեր» օնլայն դրամահավաք հարթակում:

«Արմատներ» (2016)

Շարմ Փիքչրզը նկարահանում է ոչ միայն կատակերգություններ, այլ նաև հեղինակային կինո: Ֆիլմը պատմում է Բոստոնում բնակվող մի հայ տղայի՝ Արամի մասին, որը Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին որոշում է մեկնել Հայաստան: Արամը մասնագիտությամբ բլոգեր է և որոշում է իր բլոգում լուսաբանել այդ ընթացքը:

«Մեր երազանքների ճանապարհը» (2017)

«Մեր երազանքների ճանապարհը» նույնպես հանդիսանում է Շարմ Փիքչրզի նախագիծ: Կինոալմանախը միավորում է Հայաստանի բնակիչների ճակատագրերը: Պատմում է սիրո, պատերազմի, համերաշխության, ընտանիքի, ընկերների, հայրենիքի հանդեպ պարտքի մասին: Ժապավենը արտացոլում է Հայաստանի անկախության 26 տարիները:

Ֆիլմը բաղկացած է 7 մասերից, որոնցից յուրաքանչյուրը ունեն հատուկ պատմություն և ռեժիսոր: Ֆիլմից առանձնացվել էր «Սիմոնի Ճամփան» կարճամետրաժ ֆիլմը, որը պատմում է մեր աբսուրդ իրականության մասին:

Շարունակել ընթերցումը

Ընտրացանկ

5 ֆիլմ պոռնիկների մասին. մաս 1

Հրապարակվել է

Եկեք այսօր խոսենք եւ դիտենք պոռնիկների մասին ֆիլմերը: Մենք հավաքել ենք մարմնավաճառների եւ պոռնիկների մասին ամենավառ ֆիլմերի ցանկը: Ցուցակը կիսել ենք մի քանի մասի, որ ամեն ինչ լինի չափի մեջ: Հարկ է նշել, որ հաճախ սիրո քրմուհիների դերերը դառնում էին շատ վառ և լիարժեքորեն հանդիսատեսին տալիս էին հստակ զգացողություն, թե ինչ է մարմնավաճառ լինելը:

Մենք արդեն սկսել ենք էրոտիկ ֆիլմերի ցանկը, առանձին ցանկով ներկայացրել ենք ֆիլմեր պոռնոյի մասին և հիմա կներկայացնենք ֆիլմեր, որոնց գլխավոր հերոսներին Հայաստանում անվանում են երեք տառով:

«Մուլեն Ռուժ» / Moulin Rouge! (2001)

Այս դժվարին թեման սկսենք մելոդրամայից: «Մուլեն Ռուժը» իրավի կարելի համարել աշխարհի ամենառոմանտիկ ֆիլմերից մեկը: Փարիզյան հայտնի կաբարե ակումբում տեղի ունեցող գործողությունները պատմում են մի երիտասարդի մասին, ով աշխատում է սեփական ուժերով կայանալ այս դժվարին կյանքում: Նա գրող է, հարևանները բոհեմի ներկայացուցիչներ: Միասին այցելում են Մուլեն Ռուժ և տղան սիրահարվում է…

«Սպիտակ հասթլերը» / Hustler White (1996)

Մարմնավաճառ աղջիկները արդեն մի տեսակ իրեն սպառած թեմա է: Շատ է խոսվում: Տղամարդկան մարմնավաճառության մասին համարյա երբեք չի խոսվում…

Ռիկ Կաստրոյի եւ Բրյուս Լաբրյուսի սադրիչ ֆիլմը Թոնի Ուորդի հետ, որը նկարահանվել է Լոս Անջելեսի հասթլերների, վաճառվող սիրո եւ անբարոյական աշխարհի մասին: Ավանգարդ կինոյի եւ իրական պոռնոյի կոկտեյլ:

Նատալի / Nathalie… (2003)

«Նատալի» ֆիլմի սյուժեն հիշեցնում է կլասիկ հարաբերություններ, երբ աղջիկը ընկերոջ հավատարմությունը ստուգելու համար ընկերուհուն «քսի» է տալիս ընկերոջ վրա: Ամուսնու գործուղումներից մեկից հետո Կատրինը իր ինքնապատասխանիչի վրա հայտնաբերում է կողմնակի կնոջ հաղորդագրության ձայնագրությունը, որը պարունակում է բավականին ինտիմ մանրամասներ: Նա որոշում է հասարակաց տան աղջիկ վարձել իր ամուսնուն հետևելու համար:

«Ինտերաղջիկը» / Интердевочка (1989)

«Ինտերաղջիկը» պատմում է մի մարմնավաճառուհու մասին, ով ուզում է ամուսնանալ արտասահմանցու հետ, գնալ արտասահման, տուն ունենալ, իսկ վերջում հասկանում է, որ իրեն ինչ-որ բան պակասում է` երջանկությունը:

101 վարձու տղա / 101 Rent Boys (2000)

Սա վավերագրական ֆիլմ է: Ռեժիսորը վճարում է վարձու տղաներին և զրուցում է նրանց հետ: Նրանք պատմում են անձնական պատմություններ:

Լոս Անջելեսի Սանտա Մոնիկա բուլվարն աշխարհի ամենահայտնի վայրերից մեկն է, որտեղ աշխատում են մարմնավաճառ տղաները: Այնտեղի յուրաքանչյուր քար, եթե կարողանար խոսել, կարող էր այնպիսի պատմություններ պատմել…

Այսօրվա համար այսքանը, սպասեք շարունակությանը: Իսկ վաղը յուրահատուկ օր է մեր երկրի համար: Հատուկ նոր ֆիլմացանկով հանդես կգանք:

Շարունակել ընթերցումը

Միացեք մեզ

Գովազդ

ԿինոՊրես Telegram

Գովազդ

Հարցում

Թրենդային

Copyright © 2019-2020 ԿինոՊրես

Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են ՀՀ օրենսդրությամբ:
Կայքի հրապարակումների մասնակի կամ ամբողջական օգտագործման ժամանակ հղումը կայքին պարտադիր է: Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: