Connect with us

Հայաստան

Դասական համերգների հեռարձակումը հիմնականում գիշերային ժամերին է. Արայիկ Մանուկյան

Հրապարակվել է

Հնչում է որպես նախընտրական կարգախոս՝ «Հանրայինում եւս պետք է իրավիճակ փոխվի»։ Հեղինակը հեռուստառադիոընկերության խորհրդի նախագահի պաշտոնում առաջադրվելու հայտ ներկայացրած թեկնածու Արայիկ Մանուկյանն է՝ 1992-1995 թվականներին «Լրաբեր» ծրագրի տնօրեն, Հայաստանի հեռուստատեսության եւ ռադիոյի պետական կոմիտեի կոլեգիայի նախկին անդամ, «Արմենպրես» լրատվական գործակալության փոխտնօրեն։ ԿինոՊրեսը ներկյացնում է Արայիկ Մանուկյանի հետ «Հրապարակի» զրույցը:

-Ի՞նչ նկատի ունեք՝ ասելով «Հանրայինում»։

Հանրայինում ասելով՝ ես նկատի ունեմ թե՛ Հանրային հեռուստաընկերությունում, թե՛ Հանրային ռադիոյում, թե՛ «Շողակաթ» հոգեւոր-մշակութային հեռուստաընկերությունում, որի մասին չեն հիշում, բայց որը հրաշալի հեռուստաարտադրանք ունի, թե՛ «Շիրակ» հեռուստաընկերությունում, որի խնդրին պետք է վերադառնալ, եւ թե՛, բնականաբար, Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի աշխատանքներում:

Ցավոք, Հանրային հեռուստառադիոխորհրդի նախագահի պաշտոնը տարիներ շարունակ նույնականացվել է Հանրային հեռուստատեսության ղեկավարի պաշտոնի հետ, բայց դա, իրականում, այդպես չէ: Երեւի այն պատճառով, որ հեռուստատեսությունը Հայաստանում դեռեւս մնում է ամենաազդեցիկ մեդիան, եւ իշխանության համար միշտ գերնպատակ է եղել այդ ազդեցիկ մեդիայի միջոցով իր իշխանությունը հանրության վրա պահպանելը: Եվ Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի բուն աշխատանքը մնացել է ստվերում: Այս կառույցը շատ ավելի է նման եղել գաղտնի գործակալության, գաղտնի կառույցի, քան նույնիսկ Ազգային անվտանգության ծառայությունը: Եթե փորձեք google-ում կամ այլ որոնողական համակարգերում տեղեկություններ հավաքել Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի մասին, գրեթե ոչինչ չեք գտնի կամ շատ կցկտուր տեղեկություններ կգտնեք: Այս կառույցը նույնիսկ սոցիալական մեդիաներում ներկայացված չէ, նույնիսկ ֆեյսբուքյան էջ չունի, պաշտոնական կայքն էլ մնացել է նախորդ դարում:

-Բայց հաշվետվությունները Հանրայինի կայքում ներկայացված են, նշանակում է՝ փակ կառույց չէ։

Հանրայինը եւ խորհուրդը, իհարկե, տարբեր են։ Օրենքի ֆորմալ պահանջները, իհարկե, պահպանված են՝ կառույցի հաշվետվությունները հրապարակված են, բայց եթե փորձեք մասնագիտորեն խորանալ այդ հաշվետվությունների մեջ, կնկատեք, որ դրանք այնքան էլ չեն արտացոլում իրական պատկերը: Ասենք, հաշվետվություններում պահպանված է տեղեկատվական, կրթական, մշակութային եւ այլ հաղորդումների բազմազանությունը, ինչն օրենքի պահանջ է։ Եթերացանցում դրանց տոկոսային համամասնությունը՝ ըստ հաշվետվությունների, հրաշալի է, բայց այդ թվերի եւ տոկոսների հետեւում կա իրական պատկեր: Այն է, որ, օրինակ, եթերացանցում դասական համերգների հեռարձակումը հիմնականում գիշերային ժամերին է, իսկ գիշերը մարդիկ սովորաբար քնում են, եւ դժվար թե այս բարդ ռիթմ ունեցող կյանքում մարդը գիշերվա ժամը 4-ին նստի ու դասական երաժշտություն լսի Հանրային հեռուստատեսությամբ: Իսկ փոխարենը եթերի լավագույն ժամերին, որն անվանում են Primetime, մյուս՝ մասնավոր հեռուստաընկերությունների հետ մրցակցող սերիալներ են կամ նմանատիպ բաներ եւ այլն:

-Ի՞նչ նկատի ունեք՝ ասելով, որ իրավիճակ պետք է փոխվի։

Երբ որ ասում եմ՝ պետք է իրավիճակ փոխվի, նկատի ունեմ, որ նախեւառաջ մտածողությունը, փիլիսոփայությունը պետք է փոխվի հենց խորհրդում, որպեսզի այն իր արտացոլանքը գտնի նաեւ Հանրային հեռուստատեսությունում, ռադիոյում եւ այլն:

Նախորդ վեց տարիների ընթացքում, ըստ օրենքի պահանջի, Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհուրդն առնվազն 72 նիստ պետք է արած լինի, բայց նույնիսկ յոթ նիստի մասին է դժվար տեղեկատվություն գտնել: Այս կառույցի աշխատանքը պետք է լինի բացարձակ թափանցիկության մթնոլորտում: Հանրությունը չի կարող տեղեկացված չլինել, թե ինչպես են կառավարվում հանրային միջոցները: Կառավարվում ցանկացած իմաստով՝ քաղաքականությունների, որոշումների, հայեցակարգերի, մոտեցումների եւ այլն:

Եթե մի քիչ խորանանք, կտեսնենք, թե ինչ տխուր իրողություններ են թաքնված այս տարիներին արված փայլփլուն շնորհանդեսների, զեկույցների, տեխնիկական վերազինումների, կառուցված ու նորոգված տարբեր շինությունների, կառավարության պահուստային ֆոնդերից վերցված գումարների տակ եւ այլն:

Տարիներ շարունակ հանրությունն ուզում էր բացատրություններ, օրինակ, թե ինչու ենք մենք հսկայական միջոցներ ծախսում «Եվրատեսիլ» երեւույթի վրա: Ինչու չենք կարող այդ միջոցներն առավել արդյունավետ օգտագործել եւ այլն: Պատասխան չեղավ: Որքան գիտեմ, տարեկան մոտ հարյուր միլիոն դրամ ենք ծախսում, իսկ սա մի գումար է, որով կարելի է շատ լուրջ մշակութային արտադրանք ունենալ, օրինակ՝ մինչեւ 15-16 սերիա ունեցող հեռուստանովել՝ դրամատուրգիական լուրջ հիմքով եւ լավագույն ռեժիսորների մասնակցությամբ: Խոսվեց մասնագետների ներգրավվածության մասին խորհրդի աշխատանքներում, բայց՝ անօգուտ:

Շատ կարեւոր խնդիր է, որ Հանրային հեռուստատեսությունն ու ռադիոն, մյուսները ունենան առաջիկա 6 տարիների համար մշակված քաղաքականություններ: Իմ կարծիքով՝ անթույլատրելի է առանց այդ քաղաքականությունների աշխատելը: Եվ այդ քաղաքականությունները պետք է մշակվեն ողջ պրոֆեսիոնալ, մասնագիտական դաշտի ներգրավվածությամբ: Չեն կարող բոլորը դուրս մնալ, իսկ նույնական մտածողության մի խումբ, հիմնականում՝ «կավէէնային մշակույթի» կրողներ, տարիներ շարունակ ազդեն հասարակական մտածողության վրա:

-Վերջին տարիներին հանրայինում աքսիոմ է դարձել՝ ցույց ենք տալիս այն, ինչ նայում են։ Հանրայինի ղեկավարները, սերիալներ պտտեցնելով, իրենք ռուսական ալիքներ էին նայում, «Կուլտուրա»՝ օրինակ։ Դուք է՞լ եք այդպես անելու։

Իրենք ինչ են նայում՝ չգիտեմ։ «Կուլտուրա» ալիքն էլ այլ խոսակցություն է։ Մենք խոսում ենք Հանրային հեռուստատեսության մասին։ Իսկ Հանրայինի գործառույթները կարգավորվում են օրենքով։ Ինչ վերաբերում է քաղաքականությանը, ապա, այո, պետք է փոխվի մտածողությունը՝ որ հեռարձակում ենք այն, ինչ պահանջում է հասարակությունը:

Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհուրդը պետք է կարողանա մշակված քաղաքականությունների միջոցով պահանջարկ ձեւավորել: Հանրային ռեսուրսները պետք է դուրս լինեն բոլոր կարգի վարկանիշային մանիպուլյացիաներից, մինչեւ այնքան ժամանակ, որքան կպահանջվի պահանջարկ ձեւավորելու միջոցով այլ վարկանիշային սանդղակի հասնել:

Այս տարիների ընթացքում մենք ոչ մի տեղեկություն չենք ունեցել, թե ինչպես են կառավարվել այն ենթակառուցվածքները, որոնք Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի տնօրինության տակ են՝ շենքեր, շինություններ, երաժշտական խմբեր, ստուդիաներ եւ այլն: Ի՞նչ կառավարում է իրականացվել, մարքետինգային ի՞նչ քաղաքականություն, որքա՞ն են դրանք հասանելի եղել հանրային մյուս ռեսուրսների համար, որքա՞ն են փոխկապակցված եղել հանրային բոլոր ռեսուրսների աշխատանքները: Հիմա տարբեր բաներ ենք կարդում, տարբեր տեղեկություններ ենք ստանում, որոնք ուղղակի սարսափելի են:

Այնքան աշխատանք կա անելու, որ ուղղակի թվում է, թե անելիքներին վերջ չի լինելու երկար ժամանակ: Գիտեք, երբ պայթում են բոլոր փչվածքները, դատարկությունն ու տարածությունները երեւակվում են միանգամից:

-Թեկնածուներից պահանջվում է իրենց ծրագիրը ներկայացնել 5 էջի վրա։ Ձեզ դա բավարա՞ր է։

Ես կուզեի, որ մինչեւ 50 կամ 500 էջ պահանջվեր, որովհետեւ, այ, այդքան ասելիք կա ու անելիք: Ի վերջո, անցած տարիների ընթացքում տասնյակ հոդվածներ եմ հրապարակել, որոնցում խոսել եմ հեռուստատեսության ու ընդհանրապես մեր մեդիայի խնդիրների մասին, այդ թվում՝ նաեւ խորհրդի աշխատանքների: Իհարկե, բոլոր ծրագրերի մասին հնարավոր չէ խոսել: Մրցակցության գաղափարախոսությունը պահանջում է նաեւ ծրագրերի մասին շատ չխոսել:

-Երբ դեռ «Լրաբերի» տնօրենն էիք, ասում էիք՝ «Լրաբերը» չի կարող լինել շատ լավը կամ շատ վատը։ Հիմա է՞լ եք այդ կարծիքին։

Փիլիսոփայության առումով, երեւի՝ այո։ Բայց փոխվել են ժամանակները։ Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ժամանակներ են։ Փոխվել է լուրերի մատուցման, ընկալման, ընդհանրապես՝ «լուր» հասկացության կառուցվածքը։ Մեդիան այսօր այլ հասկացություն է աշխարհում։ Եվ այս մոտեցումներից ելնելով էլ՝ պետք է փոխվի հանրային ռեսուրսների լրատվական ողջ քաղաքականությունը, բայց արդեն խոսում ենք ծրագրերից։

Շարունակել ընթերցումը
Գովազդ
Մեկնաբանություններ

Կինոարտադրություն

Վավերագրական ֆիլմի պատրաստման մրցույթ

«Ընդդեմ կանանց նկատմամբ բռնության կոալիցիան» հայտարարում է վավերագրական ֆիլմերի մրցույթ:

Հրապարակվել է

Ֆիլմի ստեղծման նպատակն է ամփոփել Ընդդեմ կանանց նկատմամբ բռնության կոալիցիայի ստեղծման և տասնամյա գործունեության պատմությունը՝ հանրությանը ներկայացնելով 2010-2020 թթ․ ընթացքում Կոալիցիայի ջանքերի շնորհիվ արձանագրված փոփոխություններն ու ձեռքբերումները` գենդերային բռնության կանխարգելման և կանանց իրավունքների պաշտպանության ոլորտում։

Վավերագրական ֆիլմը կընդգրկի կադրեր Կոալիցիայի հանրային միջոցառումներից, ցույցերից և ակցիաներից, կներառի հարցազրույցներ Կոալիցիայի անդամների, համակիրների և շահառուների հետ, կտեղադրվի կազմակերպության YouTube-յան էջում և կցուցադրվի տարբեր հարթակներում։

Պահանջվող որակավորումը և փորձը

  • Ֆիլմարտադրության կամ թվային արտադրության աշխատանքային փորձ
  • Սցենար գրելու հմտություններ
  • Վիդեո մոնտաժի հմտություններ
  • Մուլտիմեդիա ժուռնալիստիկայի, ռեժիսուրայի  կամ հարակից ոլորտում բարձրագույն կրթություն
  • Գենդերազգայունություն և կանանց հիմնահարցերի առանձնահատկություններին տիրապետելու համապատասխան փորձ։

Տևողությունը

Աշխատանքի տևողությունը երեք ամիս է։ Այն պետք է կատարվի 2020թ․ հուլիսից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում։

Ֆիլմի պահանջները

  1. Տևողությունը՝ մինչև 50 րոպե
  2. Լեզուն՝ հայերեն՝ անգլերեն ենթագրերով
  3. Թեման՝ Ընդդեմ կանանց նկատմամբ բռնության կոալիցիայի տասնամյա գործունեության ամփոփումը

Հայտի/դիմումի պահանջները
Հայտը պետք է ներառի՝

  1. Դիմողի կամ կազմակերպության անունը և հասցեն
  2. Դիմողի/կազմակերպության ինքնակենսագրությունը
  3. Դիմողի/կազմակերպության պորտֆոլիոն
  4. Երկու երաշխավոր անձանց կոնտակտային տվյալներ
  5. Առաջարկվող բյուջե։

Դիմելու կարգը

Խնդրում ենք ձեր հայտն ուղարկել info@coalitionagainstviolence.org էլեկտրոնային հասցերին՝ նամակի վերնագրում նշելով «Վավերագրական ֆիլմի մրցույթի հայտ»։ Դիմումների վերջնաժամկետը՝ հուլիսի 8, 2020թ.։

Շարունակել ընթերցումը

Կինոիրադարձություններ

Հայկական կինոնախագծն մասնակցելու է Կարլովի Վարիի միջազգային կինոփառատոնի արդյունաբերական հարթակում

Հրապարակվել է

Կարլովի Վարիի միջազգային կինոփառատոնն այս տարի չի կայանա. կազմակերպիչները որոշել են ռիսկի չդիմել եւ 55-րդ ստուգատեսը տեղափոխել են 2021 թվականի հուլիսի 2-10-ը: Բայց դա չի նշանակում, որ կինոտոնը չեղյալ է հայտարարվել. հուլիսի 6-8-ը առցանց ձեւաչափով տեղի կունենա KVIFF Eastern Promises ֆորումի արդյունաբերական մասը:

Հունիսի 18-ին ֆորումը հրապարակեց մասնակցության համար ընտրված աշխատանքների ցանկը. ընտրություն անցած 41 նախագծերից մեկ նախագիծը հայկական է:

Արեն Մալաքյանի և Վահագն Խաչատրյանի «5 Երազողները և Ձին» վավերագրական ֆիլմը Հայաստանի և Գերմանիաի համատեղ արտադրություն է: Նախկինում կրում էր «Հայ երազողները» անվանումը: Կինոնկարը ստացել է 21 մլն. դրամ ֆինանսական աջակցություն Հայաստանի ազգային կինոկենտրոնից 2018 և 2019 թվականներին: Ֆիլմը մարդկանց երազանքների մասին է: Չորս հիմնական կերպարները փորձում են իրականացնել իրենց երազանքները:

Eurimages Lab Project բաժնում ութ նախագիծ մեկը հայկական է: Eurimages Lab Project Award մրցանակը տրվում է արտադրական կամ հետպրոդակշենում գտնվող նախագծերին, որոնցից յուրաքանչյուրը ավանդական կինեմատոգրաֆի շրջանակներից դուրս է: Առավել հեռանկարային նախագիծը կընտրեն Eurimages-ի գերմանական ներկայացուցիչ Էլս Հենդրիքսը, ռումինացի ռեժիսոր Ադինա Պինտիլիեն եւ ծրագրավորող Բեռլինալե Մարկ Պերանսոնը: Լավագույն նախագիծը ստանալու է 50,000 եվրո:

Ոլորտի մասնագետներին նախագծի շնորհանդեսը տեղի կունենա հուլիսի 6-ից 8-ը առցանց: Ընդհանուր մրցանակային ֆոնդը կազմում է 165.000 եվրո:

Works in Progress

Absence Ali Mosaffa (Iran/Czech Republic/Slovakia)
Producers: Ali Mosaffa, Jordi Niubo, Filip Remunda, Silvia Panáková,Eric Panák

The Alleys – Bassel Ghandour (Jordan/Qatar/France/Saudi Arabia)
Producer: Rula Nasser

Black Medusa ismaël (Tunisia/Luxembourg)
Producer: ismaël

Field Lasha Tskvitinidze (Georgia)
Producers: Nodar Nozadze, Giorgi Kobalia, Nato Sikharulidze

Snow White Dies at the EndKristijan Risteski (North Macedonia)
Producer: Darko Popov

Stop-ZemliaKataryna Gornostai (Ukraine)
Producers: Vitaliy Sheremetiev, Viktoriia Khomenko, Olga Beskhmelnytsina, Natalia Libet

Troubled Minds Raitis Ābele, Lauris Ābele (Latvia/Norway)Producers: Roberts Vinovskis, Raitis Ābele, Kristele Pudane

Wiarołom Piotr Złotorowicz (Poland)
Producers: Jerzy Kapuściński, Ewa Jastrzębska

First Cut+

Broad PeakLeszek Dawid (Poland/Italy)
Producers: Maciej Rzączyński, Dawid Janicki, Krzysztof Rzączyński, Paweł Rymarz, Pola Łangowska

DeskmateFerit Karahan (Turkey/Romania)
Producer: Kanat Dogramaci

I Am Fine, ThanksErnestas Jankauskas (Lithuania)
Producer: Gabija Siurbytė

ImaculatMonica Stan, George Chiper Lillemark (Romania)
Producer: Marcian Lazar

JanuaryAndrey Paounov (Bulgaria/Portugal/Luxembourg)
Producer: Vanya Rainova

RunnerAndrius Blaževičius (Lithuania/Czech Republic)
Producer: Marija Razgutė

The UsersIvan Ikić (Serbia/Slovenia/Netherlands/Bosnia and Herzegovina/France)
Producers: Milan Stojanović, Marija Stojanović

Wild RootsHajni Kis (Hungary/Slovakia)
Producers: Julie Berkes, Balázs Zachar

Docs in Progress

Every Single MinuteErika Hníková (Czech Republic/Slovakia)
Producer: Jiří Konečný

HomesLaila Pakalniņa (Latvia)
Producer: Laila Pakalniņa

Indoor – TehranAzadi Moghadam (Iran)
Producer: Afsaneh Salari

Intensive Life UnitAdéla Komrzý (Czech Republic)
Producer: Pavla Janoušková Kubečková

The LinesBarbora Sliepková (Slovakia)
Producer: Barbara Janišová Feglová

The PawnshopŁukasz Kowalski (Poland)
Producers: Anna Mazerant, Łukasz Kowalski

Roma and the Camel ManIrakli Metreveli (Georgia)
Producer: Nodar Nozadze

Until the WeddingDaniel Stopa (Poland)
Producer: Małgorzata Staroń

Eurimages Lab Project Award

AtlantideYuri Ancarani (Italy/France)
Producer: Marco Alessi

BulaBoris Baum (Belgium/Brazil)
Producers: Boris Baum, Alexis Schmitz

BurialEmilija Škarnulytė (Lithuania/Norway)
Producer: Dagnė Vildžiūnaitė

Five Dreamers and a HorseVahagn Khachatryan, Aren Malakyan (Armenia/Germany)
Producers: Vahagn Khachatryan, Eva Blondiau

Hello My FriendBettina Blümner (Germany/Cuba)
Producer: Jamila Wenske

RootsTea Lukač (Serbia/Croatia)
Producer: Andrijana Sofranić Šućur

StepneMaryna Vroda (Ukraine/Germany/Poland)
Producer: Maryna Vroda

UtopiaJuri Rechinsky (Ukraine/Austria/Netherlands)
Producers: Thomas Herberth, Maxim Asadchiy, Kirsi Saivosalmy

Works in Development — Feature Launch

CRISSEA IVVladimir Dembinski (Romania)
Producer: Bogdan Crăciun

The Fragile Beauty of MasculinityAndrea Culková (Czech Republic/Slovakia)
Producers: Miroslav Novák, Katarína Krnáčová

Kyuka — Journeying to the Moon Through the Endless SeaKostis Charamountanis (Greece)
Producer: Danae Spathara

Neither VoiceEster Ivakič (Slovenia)
Producer: Andraž Jerič

The SanctuaryKaterina Borisova (Bulgaria)
Producer: Eleni Dekidis

Sara’s BungalowJulia Rogowska (Poland)
Producer: Krystyna Kantor

Two Times OneVladimir Petev (Bulgaria)
Producer: Vanya Rainova

UsudStefan Malešević (Serbia)
Producer: Andrijana Sofranić Šućur

VacuumYelizaveta Smith (Ukraine)
Producer: Aleksandra Kostina

Շարունակել ընթերցումը

Կինոարտադրություն

ANEVA Production դարձել է «Զուլալի» ֆիլմի համարտադրող

Նախագծին միացել են պրոդյուսեր Էդգար Կարապետյանը և Անի Որսկանյանը

Հրապարակվել է

Հիշեզնենք, որ մոտ մեկ ամիս առաջ Ֆակտորը տեղեկացրել էր, որ կինոռեժիսոր Հայկ Օրդյանի «Զուլալի» գեղարվեստական-խաղարկային ֆիլմի երկրորդ մասը պետք է նկարահանվեր այս գարնանը: Ապրիլի սկզբին ներդրողի հետ պետք է պայմանագիր կնքվեր, գումարը փոխանցվեր, ապա մեկնարկեին նկարահանումները: Սակայն, կորոնավիրուսի պատճառով ներդրողը հրաժարվել էր ֆինանսավորել ֆիլմը:

Վտանգված էր նաև Հայաստանի ազգային կինոկենտրոնի տրամադրած 40 միլիոն դրամը, որը կարող էր ջուրն ընկնել:

Այժմ նախագծին միացել են պրոդյուսեր Էդգար Կարապետյանը և Անի Որսկանյանը: Նկարի արտադրողներն են «Օրդեր ֆիլմ փպրոդաքշնը», «Մեմոքասթը» և ռուսաստանյա «Բոլշոյե կինո» ընկերությունը, որը զբաղվելու է ֆիլմի հետարտադրական շրջանով: Ֆիլմի ռեժիսորն է Հայկ Օրդյանը: Գլխավոր դերերում են Հերմինե Ստեփանյանը («Սպիտակ») և Միխայիլ Գոմիաշվիլին («Պատանդները»):

Ֆիլմի թողարկումը նախատեսվում էր 2020 թվականին, սակայն ներկային համաճարակաբանական իրավիճակում ամեն բան անհայտ է:

Շարունակել ընթերցումը

Միացեք մեզ

Գովազդ

ԿինոՊրես Telegram

Գովազդ

Հարցում

Թրենդային

Copyright © 2019-2020 ԿինոՊրես

Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են ՀՀ օրենսդրությամբ:
Կայքի հրապարակումների մասնակի կամ ամբողջական օգտագործման ժամանակ հղումը կայքին պարտադիր է: Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: