Connect with us

Գրախոսություն

«Էյֆորիա». հնարավոր է՝ այս տարվա ամենապարզ և սադրիչ սերիալը

Ռեփեր Դրեյքի համապրոդյուսերական աշխատանքը պատմում է Z սերունդի դեռահասների կյանքի մասին՝ երբեմն ցավոտ ազնիվ, բայց ավելի հաճախ պարզապես գեղեցիկ:

Հրապարակվել է

Ռուն (Զենդեյա) ընդամենը 17 տարեկան է, բայց արդեն հասցրել է ռեհաբից դուրս գրվել: Սակայն նրա գլխավոր դժվարությունները առջևում են՝ ավարտական դասարան դպրոցում, որը նա տանել չի կարող, և վերադառց ընտանիք, որից նա ցանկանում է փախչել: Դժվարությունները, պետք է ասել, որ տիեզերական մասշտաբների են, այնպես որ հերոսուհին սկսում է կրկին օգտագործել: Թվում է, թե այս անգամ նրան կարող է փրկել պատահաբար կապած ընկերությունը նոր ուսանող տրանսաղջիկ՝ Ջուլսի հետ (Հանթեր Շաֆեր), որն ունի իր կմախքները պահարանում:

«Ծծկերները» սերիալի փառքի մարյամուտից հետո միանգամից մի քանի սերիալներ վերջին մի քանի տարիների ընթացքում ակտիվորեն պայքարում էին արևի տակ ազատ տեղը զբաղեցնելու համար՝ դեռահասների նոր սրբապատկեր, արժանի պաշտամունքի անսահման թվով սքրինշոտներով փաբլիկներում, դերասանների հանդեպ կույր սերով եւ սերիալի շրջակա միջավայրի ցանկացած շշուկ քննարկմանը մատնելու ցանկությունով: Հատկապես այս գործում հաջողության են հասել նորվեգական «Skam» (եւ դրա տասնյակ տեղական ռեմեյքները), «13 պատճառ՝ ինչու» եւ «Ռիվերդեյլը», որոնք լավ ֆան բազա են հավաքել: Կասկած կա, որ այդ երկրպագուներին հոգեհարազատ կլինի նաեւ «Էյֆորիան», որը, կարծես, բոլոր շանսերն ունի դառնալու ոչ միայն միջազգային հիթ, այլեւ, հնարավոր է, Z սերնդի մասին գլխավոր սերիալ՝ 21-րդ դարի երեխաների մասին, որոնք մարում են ապատիաի եւ դեպրեսիաի մեջ:

Ստեղծողները (ավելի ճիշտ, այն մարդիկ, ովքեր տեղայնացրել են իսրայելական բնօրինակը), անշուշտ, ազնիվ նպատակ ունեին՝ ստեղծել «իրական» եւ «ազնիվ» սերիալ դեռահասների մասին: Սակայն ինչ-որ բան խանցառեց… իսկ գուցե նպատակն էր չափազանց հավակնոտ, բայց խորիմաստություն այստեղ չի երևում: «Էյֆորիան» չի բացում ժամանակակից դեռահասների ներքին աշխարհը, հանդիսատեսին չի ստիպում իրեն զգալ վուայերիստ, որը նայում է նրանց ապրումներին, փոքր հաղթանակներին ու կասկածներին: Ստեղծողները կարծես որոշել են, որ մեթոդաբանությունը պետք է համապատասխանի «հետազոտության» օբյեկտին, այդ պատճառով էլ սերիալն ամբողջովին ներծծվել է պատանեկան մաքսիմալիզմով ու դատարկաբանությամբ:

«Էյֆորիան» բարձրացնում է հեռուստատեսության թույլատրելիի մակարդակը՝ սելֆհարմ, բռնաբարություն, դաժան սեքս, տասնյակ մերկ արնանդամներ «ինչպես լավ դիկպիկ անել» դասախոսությամբ սկզբում զարմացնում են անկեղծությամբ, բայց աստիճանաբար սկսում են հոգնեցնել: Սերիալի ստեղծող Սեմ Լեւինսոնը ցանկացել է առաջին դրվագը սկսել հերոսուհու մոր հեշտոց դանդաղ թռիչքով ներխուժող կադրով, բայց նույնիսկ ազատատենչ HBO ալիքն ունի իր սահմանները: Թույլատրելիի սահմաններից նման ելքը լավ մեթոդ է, բայց դրա վրա կառուցել ամբողջ սերիալը, փորձելով յուրաքանչյուր դրվագում նոր բարձրություն վերցնել ավելի շուտ կարելի է ընկալել որպես սադրանք սադրանքի համար: Սերիալն այնքան կեղտ է թափում էկրանից, որ, հավանաբար, պոռնո դիտելն ավելի անմեղ է:

Լավ, հիմա դրական կողմերի մասին. «Էյֆորիան» ցուցադրում է զարմանալի, բառացիորեն գժոտ օպերատորական աշխատանք: Այն նկատվում է թրեյլերում, իսկ սերիալում այն միայն բացում է իր սահմանները: «Էյֆորիան» անսովոր եւ յուրովի է նկարահանված եւ դա նրա գլխավոր առավելությունն է:

«Էյֆորիան» իհարկե կգտնի իր հանդիսատեսին, կմտնի ժողովրդի մեջ եւ մի քանի եթերաշրջան կստանա (արդեն հայտնի է որ նկարահանվելու է երկրորդ եթերաշրջանը), որպեսզի հերոսները էլ ավելի շատ տառապանքներ ապրեն, բայց ուզում եմ հավատալ, որ մոտ ապագայում սերիալը վերջնականապես չի դառնա օճառային օպերա, այլ եւս մի քանի պատճառ կտա շարունակել դիտումը եւ խորհուրդ տալ ընկերներին:

Շարունակել ընթերցումը
Գովազդ
Մեկնաբանություններ

Գրախոսություն

«Երբ նրանք մեզ կտեսնեն». անարդարության չորս սերիա

Հրապարակվել է

Netflix-ի «Երբ նրանք մեզ կտեսնեն» սերիալը լույս է տեսել 2019 թ. մայիսին: Բոլորովին պատահաբար առընչվեցի՝ «Դիրք» (Pose) սերիալի դիտման ժամանակ: Սիրում եմ թեմաներ, որոնց մասին մարդիկ չեն սիրում խոսել, իսկ երբ այդ մասին սերիալներ կամ ֆիլմեր են նկարահանվում, ապա ես պարտավոր եմ դիտել:

Անկեղծ, շատ շատ շատ դժվար սերիալ է: Դուվերնեի պատմությունը բարդ է: Սերիալը հիմնված է իրական իրադարձությունների վրա: Հարլեմի հինգ աֆրոամերիկացի եւ մեքսիկացի դեռահաս դատապարտվել են ազատազրկման սպիտակ աղջկա դաժան բռնաբարության համար, որը նրանք չեն կատարել: Ընդամենը չորս սերիա: Բայց ի՜նչ բարձրակարգ չորս սերիա է նկարահանել Netflix-ը:

Սերիալը շատ կարճ է սյուժեի մեջ խորանալու համար: Յուրաքանչյուր սերիան տևում էր մեկ ժամից մինչև մեկ ու կես ժամ: Այդ մեկ սերիան նման չի Նեթֆլիքսի կողմից նկարահանված այլ սերիալների մեկ սերիայի: Այս սերիալում ուրախություն չկա: Այն սպանել են: Տխրությունը կլանում է հոգին իսկ անարդարությունը խեղդում է: Հենց առաջին սերիայից այդ երեխաների գլխին գործ են սարքում: Նույնիսկ, երբ ասում են «արջը չի երգում»՝ ոստիկանությունը փորձում էր ապացուցել հակառակը և երգացնել արջին:

Սեգրեգացիայի մասին ֆիլմերը հատուկ տեղ ունեն իմ ֆիլմադարանում: Ոմանք նշում են, որ սերիալը էլի «խեղճ սևամորթների և վատ սպիտակամորթների» մասին է պատմում: Ոչ: Այս սերիալը պատմում է երեխաների մասին: Ոստիկանությունը բռնել էր երեխաների, որոնք ընկերների հետ դուրս էին եկել կենտրոնական այգի զբոսնելու և հայտնվել էին ինչ-որ անհասկանալի խուճապի մեջ և բռնվել էին: Իսկ Կենտրոնական այգու ուրիշ հատվածում ոստիկանությունը գտել էր մի կնոջ ում բռնաբարել էին: Ու չունենալով ոչ մի ապացույց գործը կախեցին այդ երեխաների վրա: Նրանք 14-16 տարեկան էին: Իսկ գործողությունը ծավալվում էր 1989 թվականի Նյու Յորքում:

Չդիմանալով ճնշմանը ու հույզերիս և ստիպված էի դիտել այս սերիալը չորս օր: Չորս օր ես դիտում էի այն և լաց լինում: Նրանց մեջ չնկատեցին երեխա էակը՝ դարձնելով բռնաբարող: Նրանց հարցաքննում էի օրենքի խախտումով՝ ստիպում էին, ճնշում էին, շանտաժի էին ենթարկում: Ու էս պատմության ամենազավեշտալին այն էր, որ դու հասկանում ես, որ կոտրել են ոչ միայն այդ հինգ տղաների կյանքը, այլև նրանց ծնողների և բարեկամների: Նրանք ունեին անհավատալի կամքի ուժ և իրենց հանդեպ հավատք. նրանք չկոտրվեցին և չթողեցին, որ բանտը նրանց էությունը ոչնչացնի:

Այս սերիալը էնքան ուժ ունի, որ թողարկումից հետո գործը կրկին լսանելի դարձավ ու մեծ աղմուկ արեց: Լինդա Ֆայրշտեյնը՝ Մանհեթենի շրջանի դատախազության սեռական հանցագործությունների դեմ պայքարի բաժնի պետը, ով որոշեց տղաների ճակատագիրը, համացանցային հարձակումների ենթարկվեց: Իսկ 2020-ի մարտին նա դատի է տվել Netflix-ին և սերիալի հեղինակ և ռեժիսոր՝ Ավա Դուվերնեին: Բացի այդ, սերիալում տեղ են գտել արխիվային կադրեր, որոնց վրա պատկերված է Դոնալդ Թրամփը, բնականաբար, շատ վատ լույսի ներքո: 1989-ին նա գովազդային տեղ է գնել Նյու Յորքի մի քանի թերթերում՝ կոչ անելով քաղաքում վերականգնել մահապատիժը: Կազդե՞ն այդ կադրերը և իր խոսքերը նախագահական ընտրությունների արդյունքների վրա. ժամանակը ցույց կտա:

«Երբ նրանք մեզ կտեսնեն» կատարյալ անվանում է այս շարքի համար: Ինչ-որ չափ սերիալի մասին խոսում է իր հիասքանչ պաստառը: Նրանք տեսան երեխաների տեղը՝ սևամորթների ու որոշեցին դատել իրենց «վրեժ լուծելով այդ սպիտակամորթ կնոջ համար»: Սերիալը բացի ռասայական և կրոնական թեմաներից անդրադառնում է բանտից դուրս եկողների ապագային, սեռական փոքրամասնություններին: Վերջինը սևամորթների համար էլ ավելի կարևոր է, քան սպիտակամորթների համար, որովհետև իրենք իրենց մեջ ունեն խտրական վերաբերմունք, որը շատ հաճախ սպիտակամորթներին դժվար է հասկանալ և ընկալել:

Միակ բանը որ մնում է՝ մաղթել Նեթֆլիքսին հաջողություն դատարանում: Անարդարությունը չի կարող հաղթել:

Շարունակել ընթերցումը

Գրախոսություն

«Դեյվիդ Կոպերֆիլդի պատմությունը». Արմանդո Իանուչչիի լոնդոնյան կրկեսը

«Ստալինի մահը» ֆիլմի հեղինակը ներկայացնում է Դիքենսի նոր ոչ միանշանակ էկրանավորումը:

Հրապարակվել է

«Դեյվիդ Կոպերֆիլդի պատմությունը» հայկական վարձույթում կհայտնվի 2020 թվականի մայիսի 7-ին: Արմանդո Իանուչչիի կինոնկարի պրեմիերան կայացել է Տորոնտոյի փառատոնում: Հարկ է նշել, որ սա ոչ թե աճպարար Կոպերֆիլդի մասին պատմություն է, այլ Դիքենսի վեպի գլխավոր հերոսի մասին: Վեպի գործողությունը տեղի է ունենում 19-րդ դարի Անգլիայում։ Բայց ֆիլմում ամեն ինչ մի քիչ այլ կերպ է:

Դեւիդ Կոպերֆիլդի պատմությունը սկսվել է իրադարձություններից եռացող Լոնդոնում, որտեղ խառնվել էին մեծ գումարներ, նորաձեւ շրջաններ եւ բոլոր տեսակի ձեռներեցներ: Անամոթ երեխայից մինչեւ հայտնի գրող անցնելով՝ նա ամեն ինչի ձգտում էր եւ պատրաստ էր խելահեղության՝ հանուն սիրո: Սա մեծ չափով Չարլզ Դիքենսի ինքնակենսագրական վեպի էկրանավորումն է:

Եթե դիտարկենք պատմական ճշտության տեսանկյունից, ապա էկրանին ներկայացված շատ բան աբսուրդ կթվա: Նախ, Կոպերֆիլդին խաղում է Դև Պատելը՝ հնկական ծագումով բրիտանական դերասանը՝ հայտնի «Միլիոնատերը ետնախորշից»: Հետո փոխակերպվում են դասականի այլ կերպարները: Հարբեցող պարոն Ուիքֆիլդին խաղում է ասիացի Բենեդիկտ Վոնգը՝ անգլիացի հոնկոնգյան արմատներով: Բայց ֆիլմում նրա դուստր է հանդիսանում սեւամորթ դերասանուհի Ռոզալինդ Էլիզարը: Իսկ Նիգերիայում ծնված Նիկի Ամուկա-Բերդը կաթի պես սպիտակամորթի մայրն է: Դասական եվրոպական վեպը վերադաստիարակում է մեր աչքի առաջ եւ դառնում է միջազգային: Դիքենսի գաղափարը (յուրաքանչյուր մարդու մեջ ինչ-որ բացառիկ բան կա) ֆիլմը հասցնում է աբսոլյուտի՝ նրա հերոսները հատուկ են ոչ միայն ներսում, այլեւ արտաքինով:

Իանուչչին եւ նրա մշտական համահեղինակ Սայմոն Բլեքուելը սեփական կրկես են ստեղծում: Մեծահասակ Կոպերֆիլդը ֆլեշբեքների օգնությամբ ուղարկվում է գրեթե սեփական ծննդաբերությանը հետևելու: Երբ կերպարները սկսում են ինչ-որ բան հիշել, ինչ-որ տեղ կադրից դուրս կտտացնում է պրոյեկտորը, եւ նրանց աչքերի առջեւ սեւ ու սպիտակ քրոնիկ է երեւում: Դեկորացիաները փոխակերպվում են անմիջապես գործողության ընթացքում: Իր երեւակայության եւ հեգնանքի շնորհիվ Իանուչչին վերածվում է հուզիչ երկժամյա երաժշտական կատակերգության: Հերոսները հազվադեպ են երգում, բայց ռիթմն ու սյուժեի տրամաբանությունը հիշեցնում են մյուզիքլների մասին:

Իաննուչիի նոր ֆիլմը պարզապես սրտի մեջ բարության ուղղակի ներարկում է: Նրա բոլոր հերոսները թշվառ, տարօրինակ, անհաջողակ և պարզամիտ մարդիկ են: Բայց նրանց բարեկամությունից ծնվում է մի պատմություն, որը կարող է ոգեշնչել եւ մխիթարել:

Շարունակել ընթերցումը

Գրախոսություն

1917. անխնա ճշմարիտ, իրատեսական եւ շարունակական

Հրապարակվել է

Հունվարի 30-ին հայերենական վարձույթ է դուրս գալիս Սեմ Մենդեսի «1917» ռազմական դրաման: Կինեմատոգրաֆի ի հայտ գալուց ի վեր պատերազմի մասին շատ ֆիլմեր են նկարահանվել, բայց Սեմ Մենդեսի «1917» թարմ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս նորովի նայել Առաջին աշխարհամարտի սարսափներին:

Մինչեւ ՄԱԿ-ի եւ ՆԱՏՕ-ի ստեղծումը, էրցհերցոգ Ֆրանց Ֆերդինանդի սպանությունից շատ առաջ, որը իրադարձությունների շղթա էր առաջացրել, որոնց հետեւանքով աշխարհը ներգրավված էր ծանրագույն ռազմական հակամարտության մեջ, Արեւմուտքի երկրները գործում էին առաջին հերթին իրենց սեփական շահերից ելնելով: Նրանք երբեք չեն զոհաբերել իրենց ազգային շահերը հանուն ընդհանուր բարիքի: Այս առումով Առաջին համաշխարհային պատերազմը շատ առումներով համախմբեց Արեւմուտքին եւ դարձավ ժամանակակից հասարակության հիմքը:

George MacKay as Schofield in 1917, the new epic from Oscar®-winning filmmaker Sam Mendes.

«1917»-ի ստեղծման գաղափարը Մենդեսին հուշել են այն պատմություններով, որոնք իր պապը՝ հանգուցյալ Ալֆրեդ Հ. Մենդեսը, որը պատմել է Սեմին Առաջին համաշխարհային պատերազմին իր մասնակցության մասին որպես կրտսեր կապրալի, ինչպես նաեւ այն արտասովոր մարդկանց մասին, որոնց հետ նա հանդիպել է ծառայության ընթացքում: 1917 թվականին, երբ Ալֆրեդին զորակոչեցին Բրիտանական բանակ, նա 19 տարեկան էր:

Ֆիլմը պատմում է Ուիլյամ Սկոֆիլդի եւ Թոմ Բլեյքի՝ երկու կրտսեր կապրալների պատմությունը, որոնց հրամայել են հնարավորինս սեղմ ժամկետներում հատել թշնամու կողմից գրավված տարածքը եւ հարձակման չեղարկման մասին հրաման հասցնել գնդապետ Մաքքենզիին:

Դեվոնշիրյան գնդի գումարտակի հրամանատարը շատ շուտով 1600 զինվոր կուղարկի մարտի՝ հենց դեպի գերմանացիների որոգայթ, որոնք տակտիկապես նահանջել են Գինդենբուրգի նոր գծի մոտ եւ հրետանային կայանքների հետ սպասում են անգլիացիներին: Քանի որ հեռախոսագծերը կտրված էին, որոշվում է ուղարկել երկու զինվոր: Բլեյքի համար այս առաքելությունը ունի անձնական նշան, քանի որ այդ զորքում է ծառայում իր եղբայրը:

George MacKay as Schofield in 1917, the new epic from Oscar®-winning filmmaker Sam Mendes.

«1917»-ը մռայլ ճամփորդություն է կեղտոտ խրամատների միջով, որոնք պայթեցվել են, հողում փտող դիակներով լցված ձագարափոսեր, մեռած ձիերով կեղտոտ ջրով լցված խրամատներ, լքված թշնամու խրամատներ, որոնք լցված են հսկայական պարկուճներով և ավերված քաղաքներ… Ներկայության աներեւակայելի հզոր ազդեցությունը ձեռք է բերվում ոչ միայն մանրամասն նատուրալիզմի, այլեւ օպերատորի շքեղ աշխատանքի շնորհիվ, որը տեղի է ունենում մեկ երկար պլանով նկարահանման միջոցով. դինամիկ, բայց նրբորեն փոխելով անկյունները եւ հարմարվելով իրավիճակին, այնպես որ դուք զգում եք ձեզ ֆիլմի մի մաս:

George MacKay as Schofield in 1917, the new epic from Oscar®-winning filmmaker Sam Mendes.

«1917»-ը եզակի նմուշ է սուպերհերոսական աղետի մեջ կորած ինդուստրիայի համար: Հուզիչ և մթնոլորտային ֆիլմ իրական հերոսների մասին՝ յուրահատուկ մատուցմամբ, որն ընդլայնում է պատերազմի մասին ֆիլմի թիրախային լսարանի շրջանակները և պետք է դուր գա ոչ միայն թեմայի երկրպագուներին, այլև էսթետներին և դրամայի սիրահարներին:

Շարունակել ընթերցումը

Միացեք մեզ

Գովազդ
Գովազդ

Հարցում

Թրենդային

Copyright © 2019-2020 ԿինոՊրես

Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են ՀՀ օրենսդրությամբ:
Կայքի հրապարակումների մասնակի կամ ամբողջական օգտագործման ժամանակ հղումը կայքին պարտադիր է: Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: