Connect with us

Գրախոսություն

«Ջոն Ֆ․ Դոնովանի մահն ու կյանքը». կարծես թե ինքնակենսագրական է

Օգոստոսի 15-ից «Վոլգա» ընկերության շնորհիվ հայաստանյան էկրաններին կբարձրանա Քսավյե Դոլանի «Ջոն Ֆ․ Դոնովանի մահն ու կյանքը» ֆիլմը:

Հրապարակվել է

Երևի ոչ ոքի չեմ զարմացնի, եթե ասեմ, որ ֆիլմի սկզբում բոլորս՝ հանդիսատեսը և հերոսները, իմանում ենք Ջոն Ֆ. Դոնովանի մահվան մասին: Մի համարեք սա սփոյլեր… Կանադացի հանճար Քսավիե Դոլանի անգլալեզու դեբյուտը բազմաթիվ տառապանքների միջով է անցել: Ժապավենը երկար ժամանակ նկարահանվում էր, հետո երկար մոնտաժում էին: Ռեժիսորը կտրել է Ջեսիկա Չեսթեյնի կերպարին ժապավենից եւ երկար ժամանակ ներողություն է խնդրել սոցցանցերում:

Շատերն են երազում համաշխարհային փառքի եւ ճանաչման մասին, բայց միայն քչերը գիտեն, թե ինչ գին պետք է վճարել դրա համար: Երբ գերհանրահայտ հեռուստաաստղի՝ Ջոն Ֆ. Դոնովանի անձնական կյանքի մանրամասները դառնում են հանրության սեփականություն, նրա ճակատագիրը ենթարկվում է դրամատիկ փոփոխությունների: Չէ՞ որ այն, ինչ թույլատրվում է սովորական մարդկանց, կուռքերի համար անթույլատրելի ճոխություն է:

Դոլանը կինեմատոգրաֆին հեղինակային մոտեցում ունի: Իհարկե, նկարահանման որոշ փուլեր նա ավելի շատ է սիրում, մյուսները՝ պակաս, բայց միայն այն պատճառով, որ իրականությունը սահմանում է որոշակի սահմանափակումներ իր ստեղծագործական տեսլականի համար:

Քսավյե Դոլանը սելեբրիտիի պատմությունը շրջում է դեպի հասարակության երեսպաշտություն, որտեղ ինքն իրեն լինելու հնարավորություն չկա: Սա նաեւ մենակության ուսումնասիրություն է, որպես հանրային մարդ; այնպես էլ մի փոքր անհասկանալի երեխայի: Ռեժիսորն անընդհատ խոշոր պլաներ է նկարահանում՝ աչքերը, շուրթերը, դեմքի առանձնահատկությունները, կարծես փորձելով մեզ ներգրավել մարդկանց մաշքի տակ: Եվ Դոնովանի աչքերում կա մշտական մենակություն, որի պատճառով նա պայթում է եւ հարձակվում է ծնողների եւ գործընկերների վրա:

Երիտասարդ Ջեյքոբ Թրեմբլեյը, ով խաղացել է Ռուպերտի դերը, այստեղ հիանալի դերասանական խաղ է ցուցադրում: Նրա մի քանի տեսարանները իր մոր հետ, Նատալի Փորթմանի կատարմամբ՝ արցունքներով, աղաղակներով եւ դառը կյանքի ճշմարտութեամբ, ֆիլմի լավագույններից են: Ոչ պակաս գեղեցիկ Սյուզան Սարանդոնը՝ Դոնովանի մոր դերում. նրա հերոսուհին նույնպես անընդհատ կարոտ ու տագնապ է զգում որդու պատճառով: Ում կամ կորցրել է, կամ ցանկանում է կորցնել: Ինչ վերաբերում է Քիթ Հարինգթոնին Դոնովանի դերում՝ նա աներեւակայելի գեղեցիկ է եւ հուզիչ, եւ նույնիսկ կարող է խաղալ, բայց, թերեւս, այդքանը:

«Ջոն Ֆ․ Դոնովանի մահն ու կյանքը» շատ գեղեցիկ, սուր, հուզիչ, ջերմ, միևնույն ժամանակ ընտանեկան ֆիլմ է: Ֆիլմը իսկապես դարձել է ընտանեկան, քանի որ Դոլանի հետ աշխատել են ընկերներն ու գործընկերները, որոնք կիսում են նրա աշխարհայացքը եւ օգնում են նրան ամեն ինչում: Ռեժիսորի համար այն շատ անձնական պատմություն է. Տորոնտոյում կայացած պրեմիերային նա ընթերցել է իր նամակը, որը գրել էր Լեոնարդո Դի Կապրիոին երբ համարյա 9 տարեկան էր:

Կինոթատրոններում օգոստոսի 15-ից:

Միացեք մեր Telegram ալիքին և առաջինը ստացեք մեր նորությունները
Շարունակել ընթերցումը
Գովազդ
Մեկնաբանություններ

Գրախոսություն

«Շախմատիստը». Ժերար Դեպարդիեն հերթական անգամ ապացուցել է, որ մեծ դերասանի համար փոքր դերեր չկան

Ֆրանսիացի դերասանը խաղացել է չկայացած գրոսմայստերին «Շախմատիստ» ֆիլմում:

Հրապարակվել է

Հայկական վարձույթում է հայտնվում Պիեր-Ֆրանսուա Մարտեն-Լավալի ֆիլմը, որը հիմնված է Բանգլադեշից պատանի շախմատային հանճարի եւ նրա ֆրանսիացի ուսուցչի իրական պատմության վրա: Վերջինս ֆիլմում խաղացել է Ժերար Դեպարդիեն: Նրա նախատիպը տղայի մասին գիրք է գրել, որն էլ դարձել է սցենարի հիմք, սակայն նա չի ապրել մինչեւ էկրանավորումը:

Բանգլադեշցի հրշեջ Նուրա Մոհամմադը կնոջը թողնելով ավագ դստեր եւ մանկան հետ, Ֆրանսիա է մեկնում միջին որդի Ֆահիմի հետ. հայրենիքում տղամարդուն եւ նրա ընտանիքին վտանգ է սպառնում հակակառավարական ակցիաներին մասնակցելու պատճառով, եւ նա հույս ունի քաղաքական ապաստան ստանալ Եվրոպայում: Ֆահիմը հույս տվող շախմատիստ է, որն արդեն չեմպիոնական տիտղոս է նվաճել իր տանը եւ երազում է սովորել ինչ-որ հայտնի ֆրանսիացի գրոսմայստերի մոտ: Գրոսմայստերի հետ պարապելու փոխարեն Ֆահիմը ստիպված է լինում գնալ քաղաքամերձ շախմատային խմբակ՝ կոպիտ և փնթփնթան Սիլվան Շարպենտյեի ղեկավարությամբ, որը պրոֆեսիոնալ սպորտը թողել է չեմպիոնական տիտղոսից մեկ քայլ հեռավորության վրա եւ կյանքը նվիրել երեխաներին:

«Շախմատիստը» պարզ, գծային, ինչ-որ բանով նույնիսկ քրեստոմատիական դրամա է, որտեղ ամեն ինչ ներկայացված է փոքր չափաբաժնով: Նույնիսկ Ժերար Դեպարդիեն հերթական անգամ ապացուցում է, որ մեծ դերասանի համար փոքր դերեր չկան: Բացի Ֆահիմից, ում անունով ֆիլմը կոչվում է բնօրինակում, էկրանին հայտնվում են եւս մի քանի երեխաներ, եւ սա ամբողջ ֆիլմի ամենահաջողված գտածոներից մեկն է: Ռեժիսորը պատմությունը չի ծանրաբեռնում ևս մեկ հակամարտությամբ, և խմբակի ներսում հնարավոր մրցակցությունը փոխարինում է թիմային ոգով:

Շախմատի մասին ֆիլմը, որի հիմնական կերպարը փախստական տղան է, իհարկե, չի շրջանցում քաղաքականությունը, տվյալ դեպքում նկարվածն այնքան կոպիտ ու սխեմատիկ է միգրացիոն օրակարգն ուժեղացնելու համար: Չնայած կինոյում արդեն սովորական դարձաց այս թեմային «Շախմատիստում» երևում են հետաքրքիր բաներ: Օրինակ, Ֆահիմի հաջողության պատմությանը զուգահեռ ընթացող իր հոր գոյատեւման ողբերգական պատմությունը, նույնիսկ իր իրավիճակում թվացյալ աննշան խնդրի առջեւ կանգնած, ինչպես լեզվական պանեշը: Թշնամին կարող է ձևանալ ընկեր, իսկ օտար մարդիկ լիմեմ ըմկեր, ովքեր չեն հասկանում ոչ մի բառ այն ամենից, ինչ դու ասում ես: Եվ նույնիսկ Ֆրանսիայի մեծության մասին վարչապետի վերջնական պաթոս ելույթը տեղին է:

Շարունակել ընթերցումը

Գրախոսություն

«Ջրի տակ». երբ Ռիդլի Սքոթի Օտարը հայտնվում է Ջեյմս Քեմերոնի անդունդում

Հրապարակվել է

Հունվարի 23-ին հայկական կինոթատրոնների էկրաններին է դուրս գալիս «Ջրի տակ» (Undewater) սարսափ ֆիլմը, որտեղ ստորջրյա կայանի աշխատակիցների թիմը՝ Քրիսթեն Ստյուարտի գլխավորությամբ, թակարդում է հայտնվում կործանվող բազայի եւ անհայտ հրեշների միջեւ, որոնք ցանկանում են ուտել նրանց:

Ֆիլմի ընթացիկ հավաքները ԱՄՆ-ում (որտեղ ֆիլմը դուրս է եկել հունվարի 10-ին եւ ջախջախվել է քննադատների կողմից) արտացոլում են նկարի ձախողվածությունը: Բայց, եկեք չխոսենք փողերի մասին, այլ անցնենք ֆիլմին: Ֆիլմը կարելի է նկարագրել այսպես՝ Ռիդլի Սքոթի Օտարը հայտնվում է Ջեյմս Քեմերոնի անդունդում: Ընկերությունը չի թաքցնում այն փաստը, որ «Ջրի տակ» ժապավենը որոշակիորեն ընդօրինակում է վերոնշյալ ֆիլմերին: Արտադրողը ընդգծում է, որ «ներկայացնում է բոլորովին նոր հոյակապ կերպարների»:

Իսկզբանե անհասկանալի է ինու է արտադրողը ստում ֆիլմի նկարագրության մեջ նշելով, որ բազան վնասվում է երկրաշարջի պատճառով, իսկ հետո ցուցադրում է ստորջրյա Գոդզիլային: Անհասկանալի է, թե ինչում է կերպարների հոյակապությունը: Տասնամյակի լավագույն դերասանուհին սառեցված դեմքի արտահայտությամբ խաղում է ինչպես միշտ (բացառությամբ, երբ նա Չարլիի Հրեշտակ էր): Կա անփորձ պրակտիկանտ գիտնական Էմիլին (Ջեսիկա Հենվիկ), սեւամորթ Ռոդրիգոն (Մամուդու Ատի), որը չունի տարբերակիչ հատկություններ, բացի մաշկի գույնից: Կա նաեւ ծաղրածու Թի Ջեյ Միլլերը «Դեդփուլից», ինչպես միշտ խաղում է ինքն իրեն, մեկ թթու կատակ տալով մյուսի հետեւից, կապիտան Լյուսենը (Վենսան Կասել) եւ հավայան վերնաշապիկով մի տղա Սմիթ անունով (Ջոն Գալահեր կրտսերը): Բոլորը իսկական դատարկություն են, որոնք ամբողջ ճանապարհը ձանձրալի զրույցնե են վարում: Կերպարները ոչ մի կերպ չեն բացահայտվում:

Երկրաշարժային մղձավանջից հետո խումբը տարօրինակ արարած է հանդիպում: Սակայն եթե իրենք Ռիդլի Սքոթի «Օտարը» տեսած լինեին վաղուց հետույքները հեռու կտանեյին այդ բազայից: Սարսափելի այդ արարածը փոքրիկ Օտարի նոր տաբերակն էր ու տեսարանը բառացիորեն կրկնում էր Սքոթի ժապավենը: Ֆիլմի ընթացքում սցենարիստը չի պատասխանում նույնիսկ իր կերպարի կողմից իրավի հնչեցրաց հարցին՝ «Ինչո՞ւ են այս արարածները տեղակայվել այստեղ»: Մեզ չեն բացատրի որտեղից են հայտնվել այս արարածները, դրանք պարզապես գոյություն ունեն: Իբր գիտնականը մի խելացի բան է ասում, որ «հնարավոր է, ռեակտորի տաքությունից բարենպաստ պայմաններ են ստեղծվել» այս արարածների հայտնվելու համար:

«Ջրի տակ» ֆիլմի միակ մեսեջն էր, որ մարդիկ շատ հեռու են գնացել եւ օվկիանոսը նրանցից վրեժ է լուցում: Ֆիլմը չի կարողանում կողմնորոշվել. եթե սա աղետալի ֆիլմ է, որտեղ մարդիկ մահանում են տարբեր ավերածություններից, ապա հրեշների մասին թեման անտեղի է: Ամբողջ ֆիլմի ընթացքում անհնար է պարզ տեսնել այդ արարածներին: Նրանք միշտ շարժման մեջ են:

Շարունակել ընթերցումը

Գրախոսություն

«Հորիզոնին այդքան մոտ». բացառիկ պատմություն անհաղթահարելի հանգամանքների հետ բախվող մեծ սիրո մասին

Հրապարակվել է

«Հորիզոնին այդքան մոտ» գեռմանական ֆիլմը հանդիսանում է գերմանացի գրող Ջեսիկա Կոխի «Դենի» ինքնակենսագրական եռագրության առաջին մասը: Սերիայի բոլոր վեպերը բեսթսելեր են դարձել Գերմանիայում, եւ ահա արդեն գրական պատմությունը վերածվել է կինոֆիլմի:

Ռոմկոմի ռեժիսորն է Թիմ Տրախտեն, իսկ Կոխի վեպի սցենարը գրել է Արման Շրյոդերը։ Ֆիլմում գլխավոր դերերը կատարել են Յանիկ Շումանը (Դենի), Լունա Վեդլերը (Ջեսիկա) եւ Լուիզա Բեֆորտը (Թինա):

Նրանք միմյանց հանդիպեցին իրենց չափահաս կյանքի լուսաբացին, երբ զգացմունքները հաղթում էին վախերն ու հաղթահարում ցանկացած խոչընդոտներ։ Երիտասարդ սիրահարներն ամեն վայրկյան միասին էին, սակայն, սերն առաջին հայացքից չի կարող հավերժ տևել։

«Այդ ժամանակ ես չգիտեի, թե ինչ անկանխատեսելի կարող է լինել կյանքը, և որ խորը ցավն ու մեծ երջանկությունը կարող են այդքան մոտ լինել միմյանցից:»

Նկարն, ընդհանուր առմամբ, իրենից ներկայացնում է գեղեցիկ փաթեթավորմամբ եւ նույնատիպ միջուկով կոնֆետ: «Հորիզոնին այդքան մոտ» ֆիլմը իրականությանը մոտ հեքիաթացված ֆիլմ է: Վարդագույն խլիքները ամեն րոպե ծորում են էկրանի հակառակ կողմից: Այս անգամ պատմությունը մի քիչ այլ տեսք ունի՝ հիվանդ է տղան, աղջիկը տեղը չի գտնում:

Վերջերս շատ էին այս տիպի ֆիլմերը, հատկապես «Վոլգա» ընկերության կողմից՝ «Հետո», «Նրանց բաժանում է հինգ քայլ», հիմա «Հորիզոնին այդքան մոտ»: Եթե «Հետոն» անիմաստ ֆիլմ էր, ապա երկրորդը մելոդրամաների շարքում լավ տեղ է ամրագրել: «Հորիզոնին այդքան մոտ» ֆիլմը ավելի շատ նվիրված է վարդագույն խլինքների լղոզմանը… ու հա մի քանի բառով նկարագրում են թե ինչով է տարբերվում ՁԻԱՀ-ը ՄԻԱՎ-ից: Գուցե ֆիլմը ավելի ուժեղ լիներ, եթե ինչ-որ չափով նվիրված լիներ այդ թեմային, սակայն մենք տեսնում ենք երիտասարդների վազվզոցը ու անտեղի հրճվանքը:

Կարող եք գրկել ձեր ընկերուհուն կամ ընկերոջը և փորձել մի կաթիլ արցունք թափել կինոթատրոններում հունվարի 23-ից

Շարունակել ընթերցումը
Գովազդ

Թրենդային

Գովազդ

Հարցում

Հունվարի ո՞ր ֆիլմն եք սպասում:

View Results

Loading ... Loading ...

Թրենդային

Copyright © 2019 ԿինոՊրես

Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են ՀՀ օրենսդրությամբ:
Կայքի հրապարակումների մասնակի կամ ամբողջական օգտագործման ժամանակ հղումը կայքին պարտադիր է: