ամն ,

«Քանի դեռ կա պրոսեկկո, հույս կա». գինու բույրով ձանձրալի ֆիլմ

Ֆիլմի իրական վերնագիրը՝ «Քանի դեռ կա պրոսեկկո, հույս կա», ռուսական վարձույթում այն թարգմանել են որպես «Վենետիկյան դետեկտիվը», որը բոլորովին այլ տեսք կունենար, եթե այն իրականում նկարահանվեր Վենետիկում:

«Վենետիկյան դետեկտիվը» լավ փիար էին անում հեղինակային կինոյի սիրահարների շրջանում: Միակ բանը, որ ինձ անհանգստացնում էր՝ ռեժիսոր Անտոնիո Պադովանն էր, որը նկարահանել է կասկածելի որակի սարսափ ժանրի մի քանի կարճամետրաժ ֆիլմ:

Ամեն ինչ սկսվում է շատ լավ: Առաջին հայացքից գլխավոր հերոսը շատ համակրելի, բարեսիրտ իտալո-պարսկական մորուքավոր փմփլիկ ակնոցավոր տղամարդ է, որն աշխատում է որպես քննիչ: Միայն վերջում ենք հասկանում որ դա հերոսի մասին միակ տեղեկությունն էր. կերպարի զարգացում չկա, անհեթեթ նախապատմություն, որը գրեթե ոչ մի ազդեցություն չի ունենում: Բայց ամենասարսափելին այն է, որ մենք այդպես էլ չենք հասկանա, կերպարը կատակերգական բնույթ է կամ, թե լուրջ: Հերոսի տեղ-տեղ առկա դետեկտիվական գործունեությունը ցուցադրվում է առավելագույնս հիմար ու անհեթեթ, իսկ տեղ-տեղ որպես պրոֆեսիոնալի աշխատանք:

Խոսեմ այս «կատակերգության» կատակերգություն լինելու մասին. Այս կատակերգական դետեկտիվը պաթոլոգիկ անհեթեթություն է: Ինչ-որ ծիծաղելի բան անելու մոտ չորս փորձ էր արվել, բայց նույնիսկ քմծիծաղ չէր առաջացնում:

«Վենետիկյան դետեկտիվը» պատճառի հերթական օրինակն է, որով զանգվածային հանդիսատեսը երբեք չի գնա մի բանի, որն ավելի քիչ հայտնի է, քան շաբաթվա առաջին երկու պրեմիերաները:

Ի՞նչ եք կարծում

0 points
Upvote Downvote

Հեղինակ՝ Սերգեյ Հովսեփյան

Գլխավոր խմբագիր: 2017 թվականին ավարտել եմ Սլավոնական համալսարանի ռեժիսուրայի բաժինը: Նույն ժամանակ ընդունվել եմ ՎԳԻԿ-ի պրոդյուսերական ֆակուլտետ: Աշխատել եմ «Նաիրի» կինոթատրոնում և տարբեր ռուսական կնոփառատոններում:

Դիտարկումները

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Բեռնել եւ hellip;

Բեռնել եւ hellip;

0

Comments

0 comments

«Դրախտի դարպասը»՝ ֆիլմ Արցախից

Բրիտանիայում արգելել են գովազդում գենդերային կարծրատիպեր օգտագործել