Վերջին ժամանակներս արհեստավարժ բեմադրիչները բողոքում են կինոթատրոնային վարձույթի վիճակից՝ հայտարարելով, որ հանդիսատեսն նստում տանը, որտեղ իրենց արվեստի մեծ գործերը դիտում են հոսքային ծառայությունների միջոցով իրենց շարժական սարքերի փոքր էկրաններին: Եվ հարթակների սեփականատերերը ավելի լավը չեն, նրանք միայն ցույց են տալիսկոմիքսների էկրանավորումներ՝ հիմար մարդկանց համար էժան ատրակցիոնների համարժեք:
Սեմ Մենդեսը այդպես չի կարծում: «1917» ֆիլմի ռեժիսորը, որն օրերս մի քանի «Ոսկե Գլոբուս» է ստացել, խնդրին այլ կերպ է նայում՝
Ես լավատես եմ, քանի որ ամեն ինչ իրականում կինոգործիչների ձեռքում է: Նրանք պետք է ֆիլմեր ստեղծեն մեծ էկրանների համար եւ հանդիսատեսին ներշնչեն, որ եթե նրանք բաց թողնեն ցուցադրությունը կինոթատրոնում, ապա առավելագույն տպավորություններ չեն ստանա: Բեմադրիչները պարտավոր են ամբիցիոզ լինել և լիարժեք օգտագործել բոլոր մատչելի գործիքները՝ հզոր ձայն և IMAX: Անհրաժեշտ է մեծ էկրանների համար մեծ պատմության մեջ ներդնել հոգին:
«1917»-ը ներքին վարձույթ է դուրս գալիս հունվարի 30-ին: Սյուժեն պատմում է, թե ինչպես են Առաջին աշխարհամարտի ժամանակ բրիտանացի երկու զինվորներ առաջադրանք ստանում ներթափանցել հակառակորդի թիկունք՝ կատարելու շատ կարեւոր եւ վտանգավոր առաքելություն:
