Մայիսի 29-ին Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը ստորագրել է կարգադրություն, որը նախատեսում է համալիր միջոցառումներ՝ երկրի կինոարտադրության աջակցման նպատակով։ Նախաձեռնությունների թվում են՝ մասամբ ծախսերի փոխհատուցում արտասահմանյան նկարահանող խմբերի համար, օրենսդրական բարեփոխումներ և հարկային արտոնություններ հանդիսատեսի համար։ Այս քայլերը վկայում են Ադրբեջանի՝ գլոբալ կինոարտադրական քարտեզում ընդգրկվելու և տարածաշրջանի մշակութային գրավչությունը բարձրացնելու ձգտման մասին։
Նոր նախագահական կարգադրությունը սահմանում է վեկտոր՝ Ադրբեջանի տարածքում կինո և տեսաբովանդակության արտադրության համար գրավիչ միջավայր ձևավորելու ուղղությամբ։ Փաստաթղթում ընդգծվում է՝ տեսալսողական արվեստն ունի կարևոր դեր ազգային մշակույթը և հոգևոր ժառանգությունը ներկայացնելու գործում։ Հիմնական նպատակներից են՝ արտասահմանյան կինոստուդիաների ներգրավումը, տեղական արտադրության զարգացումը և միջազգային փորձի փոխանակումը։
Կարգադրության համաձայն՝ Ադրբեջանի նախարարների խորհուրդը մեկ ամսվա ընթացքում պետք է հաստատի կինեմատոգրաֆիական և այլ տեսալսողական ստեղծագործությունների արտադրության ծախսերի մասամբ փոխհատուցման կարգը։ Երեք ամսվա ընթացքում պետք է մշակվեն կինեմատոգրաֆիայի ոլորտը կարգավորող օրենսդրական բարեփոխումների առաջարկներ։ Սա կարող է հանդիսանալ առաջին քայլը՝ cash rebate համակարգի ներդրման ուղղությամբ, որը բազմաթիվ երկրներում հաջողությամբ կիրառվում է միջազգային նկարահանումների ներգրավման նպատակով։
Բացի արտադրական միջոցառումներից՝ երկրի իշխանությունները խթանում են նաև ներքին սպառումը։ 2025 թվականի հուլիսի 1-ից Ադրբեջանում ուժի մեջ կմտնի նոր կարգավորում, ըստ որի՝ մշակութային ոլորտի ծառայությունների դիմաց՝ առանց կանխիկի կատարված վճարումներից, քաղաքացիներին կվերադարձվի ԱԱՀ-ի 50 տոկոսը։ Սա հավելյալ խթան է հանդիսանալու բնակչության համար՝ հաճախելու կինո, թատրոն, թանգարաններ և սիմֆոնիկ համերգներ, ինչն էլ կաջակցի ներքին մշակութային շուկայի աճին։
Ընդունված միջոցառումները համապատասխանում են Ադրբեջանի մշակութային և տնտեսական ավելի լայն ռազմավարությանը։ Վերջին տարիներին երկրի իշխանությունները ակտիվ ներդրումներ են կատարում Լեռնային Ղարաբաղի շրջակա 5 տարածքների վերականգնման և զարգացման մեջ՝ այդ տարածքները դիտարկելով որպես երկրի նոր մշակութային և զբոսաշրջային քարտեզի բաղկացուցիչ։ Արտասահմանյան կինոնախագծերի ներգրավման միջոցով հնարավոր է ստեղծել լրացուցիչ հնարավորություն՝ երկրի դրական միջազգային կերպարի ձևավորման համար։
Բացի այդ, տեսալսողական ձևաչափերի օգտագործումը՝ որպես «փափուկ ուժի» գործիք, նկատելի միտում է հետխորհրդային տարածաշրջանի մի շարք երկրներում։ Ադրբեջանի նախաձեռնությունները արտահայտում են ոչ միայն ներքին ենթակառուցվածքները զարգացնելու, այլ նաև գլոբալ մշակութային երկխոսության մեջ ներգրավվելու ձգտումը։
Սկսված բարեփոխումները վկայում են Բաքվի նպատակների մասին՝ կինոարտադրությունը վերածելու ռազմավարական ճյուղի։ Արդյունքը կախված կլինի նրանից, թե որքան արագ և արդյունավետ կկատարվեն խոստացված մեխանիզմները՝ օրենսդրական փոփոխություններից մինչև ֆինանսական խթաններ։ Հաջող իրականացման դեպքում Ադրբեջանը կարող է դառնալ միջազգային կինոնախագծերի ևս մեկ գրավիչ երկիր։
