Յուրաքանչյուր տարվա հունվարի 1-ին որոշակի կերպարներ, վեպեր, պատմվածքներ, կինոնկարներ և հեռուստասերիալներ դառնում են հանրային սեփականություն, ինչը նշանակում է, որ դուք կարող եք դրանք օգտագործել և տեղայնացնել:
Հունվարի 1-ից The Walt Disney Company-ի Միկի Մաուսի խորհրդանշական կերպարի հեղինակային իրավունքները անցել են հանրային սեփականություն:
1928 թվականի «Շոգենավ Վիլի» և «Խենթ Ինքնաթիռ» կարճամետրաժ մուլտֆիլմերից Միկի և Մինի Մաուսի կերպարներն այժմ կարող են օգտագործել բոլոր ցանկացողները: Ընկերության ներկայացուցիչները, այնուամենայնիվ, նշում են, որ կշարունակեն հետեւել, թե ինչպես են մարդիկ օգտագործում կերպարների պատկերները:
Այս տարի հանրային սեփականություն են անցել Չարլի Չապլինի «Կրկեսը», Բասթեր Քիթոնի «Կինոօպերատորը», Պաուլ Լենիի «Մարդը, ով ծիծաղում է» ֆիլմերի հեղինակային իրավունքները: Վիրջինիա Վուլֆի «Օռլանդո» վեպը, Ջեյմս Մեթյու Բարրիի «Փիթեր Փենը կամ տղան, որը չէր ուզում մեծանալ» հեքիաթները և Ագաթա Քրիստիի «Կապույտ գնացքի առեղծվածը», Էրիխ Մարիա Ռեմարկի «Արևմտյան ճակատում առանց փոփոխությունների» թերթի տարբերակը և բազմաթիվ այլ ստեղծագործություններ անցել են հանրային սեփականություն:
Ինչ վերաբերում է Միկի Մաուսին, ապա նրա գունավոր տարբերակը, որը ներկայացվել է 1935 թվականին «Համերգ» մուլտֆիլմում, բավականին տարբերվում է 1928 թվականի նմուշի ոչ խոսող մկնիկից, և նրան չի թույլատրվում դիպչել, ինչի մասին հայտարարել են Disney-ի ներկայացուցիչները:
